Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Ecuador

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Het integrale organieke wetboek van strafrecht (COIP, 2014) kent geen algemeen misdrijf van schuldig verzuim. Art. 134 bestraft alleen de «omisión de medidas de socorro y asistencia humanitaria» in gewapend conflict (5 tot 7 jaar) en art. 276 de «omisión de denuncia» door bepaalde beroepsbeoefenaren (2 tot 6 jaar). Aansprakelijkheid voor nalaten vloeit voort uit de garantenpositie (plegen door nalaten).
Reikwijdte van de bescherming Voor de omstander geldt geen algemene verplichting. Art. 134 geldt voor personen die tijdens een gewapend conflict verplicht zijn te handelen; art. 276 voor genoemde beroepsbeoefenaren (onderwijs, gezondheidszorg, recreatie, enz.). Daarbuiten leidt alleen de garantenpositie tot aansprakelijkheid.
Plicht om hulp te bieden Nee
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Geen wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

In Ecuador voorziet het integrale organieke wetboek van strafrecht van 2014 niet in een algemeen misdrijf van schuldig verzuim: het bestraft alleen het nalaten van humanitaire maatregelen in gewapend conflict (art. 134) en het verzuim tot aangifte door bepaalde beroepsbeoefenaren (art. 276). Wie een onbekende te goeder trouw helpt, loopt daardoor geen strafrechtelijke aansprakelijkheid op, want die ontstaat alleen uit een garantenpositie, niet uit het eenvoudige gebaar van helpen.

Geen verplichting om te handelen, maar alle redenen om het te doen

Buiten die gevallen verplicht de wet de omstander niet om in te grijpen: hulp verlenen is in Ecuador een gewetensbeslissing, geen wettelijke verplichting. Die vrijheid vermindert de urgentie niet, maar legt haar volledig bij wie aanwezig is, want niemand anders zal instaan voor het leven dat in die eerste minuten dooft.

Waarom opleiding essentieel is

Wanneer een hart stilstaat, wordt het tijdvenster om te handelen in minuten gemeten — lang voordat een ambulance arriveert. Een hartstilstand herkennen, de borstkas comprimeren en een AED gebruiken maakt van een gewone Ecuadoraan de eerste schakel in de overlevingsketen. Een opleiding in reanimatie (CPR) en eerste hulp is geen formaliteit: het is het verschil tussen toekijken en redden, en die vaardigheid wordt geleerd, geoefend en onderhouden.